woensdag 24 augustus 2016

Stapje voor stapje

Wat ben ik hier al lang niet meer geweest, shame on me!

Er was ook niet heel veel nieuws onder de zon, qua verbouwen, dus ik had ook niet zo heel veel om over te bloggen. Al zeg ik het zelf.

Maar stapje voor stapje, zoals de titel al aangeeft, komt er weer een beetje gang in de zaken rondom de boerderij.

Voor de bouwvak zijn de klussers druk geweest met het plaatsen van nieuwe kozijnen in het voorhuis. Zo zit er op de plek van de oude zijdeur een groot raam.

Foto 2015

Edu riep me met de woorden 'neem je camera mee'. Als dat geroepen wordt, dan is er iets haha.
Ik dacht eerst toen ik binnendoor liep, dat de deur open stond, zoveel licht. Maar toen ik beter keek zag ik dat het raam er al in zat. Wat een bult licht hebben mijn ouders er straks bij in de woonkamer zeg!

Kiekeboe


De vakantie en bouwvak kwamen er tussendoor. Het was eventjes stil aan de voorkant. Ook wij hadden simpelweg niet de tijd om iets aan te pakken. En het grote wachten is nog altijd op de financiering, dus we kunnen ook nog niet veel... eerst dat dak hè.

De vakantie is weer voorbij en we kunnen toch niet helemaal stil zitten.
De binnenplaats tussen het achterhuis en de bijschuur is in feite het deksel van één van de vele mestputten die we rijk zijn.
De muur waar je op kijkt is de achterwand van de keuken van mijn ouders. Deze wordt 1 meter naar achteren uitgebouwd. Maar voordat dat kan, moet die deksel eraf, de put lek 'geprikt' worden en al het puin erin gegooid worden. Dan het welbekende zand erover en men kan met de keuken aan de slag.

Foto 2015
Vorige week hebben mijn vader en Edu een begin gemaakt door een sleuf te zagen in het deksel. De zijmuur van ons deel staat namelijk op het deksel. Dus stel ze gaan het deksel slopen, dan bestaat de kans dat de muur meekomt, met alle gevolgen van dien...  Via de aannemer kon een speciale zaag geleend worden. Wat een apparaat en wat een kabaal!



Volgende week komen ze van het sloopbedrijf wat een stukje verderop zit met een kraan het deksel slopen, de put lek 'prikken' en het slooppuin in de put gooien.

In het voorhuis hebben mijn vader en Edu ook een begin gemaakt met de voormalige badkamer van het voorhuis. Deze wordt straks bij ons deel betrokken, bij de bijkeuken.

Prachtig als dat jaren 80 bruin, vinden jullie ook niet? Elke natte ruimte is in die stijl, zelfs met houten schrootjes bij onze badkamer. Een soort 50 tinten bruin meets Zweedse sauna hahaha.
Uiteraard wordt dat straks héél anders, maar voor nu voldoet het prima. Er zit ook nog een douche in deze badkamer. Deze blijft nog in tact en kunnen we gebruiken wanneer we bij ons met de badkamer aan de slag gaan.

Foto 2015

Het oude bad (loodzwaar overigens) is eruit, nog eventjes geduld voordat we de doorbraak kunnen maken naar ons gedeelte.


Nog voor de vakantie werd ik door een moeder van school op een nieuw stukje van het tijdschrift Naober gewezen. Er werden nieuwe naobers gezocht. Misschien was dat wel iets voor ons. Ik dacht, doe eens gek, ik ga ze mailen. Van het een kwam het ander en zie hier het interview met ons. Samen met 3 andere nieuwe naobers staan we erin.


Een hele leuke ervaring. Zowel met de journaliste als de fotografe. Er werd gezellig gekletst en met de fotografe liepen we over het terrein, op zoek naar geschikte en fotogenieke stukjes voor in het blad. Wat een mooie kans.

Ik zie dat het alweer tijd is om te lunchen. Lekker wat makkelijks in elkaar flansen en heerlijk buiten in het zonnetje genieten.

Hoop dat jullie vandaag ook een beetje kunnen genieten van het mooie weer.

Fijne dag nog en tot de volgende post!

Liefs,

Mirjam

woensdag 15 juni 2016

Licht

Dank jullie voor de reacties op mijn vorige post.

Het schoolreisje was een groot succes, lekker weer en stuk voor stuk blije kinderen.

Licht, de titel van deze post kan van alles betekenen. Maar ik doel op verlichting, een lamp.
Via mijn Instagram (klik) kwam ik bij het account van OwnHomeStore (klik) en zag ik een geweldige lamp. Of beter gezegd hanenmand. Deze zouden met zijn zessen bij een klant van hen opgehangen worden. Gekscherend zei ik dat ik ze anders wel over wilde nemen wanneer de klant er toch vanaf zou zien.

Een leuke berichtenwissel ontstond en ik kon eventueel een showmodel overnemen, daar kan ik natuurlijk alleen maar 'JA' op antwoorden.

Een paar dagen laten werd er een enorme doos afgeleverd, het voelde als mijn verjaardag, pakjesavond en Kerst in één.

Zie hier de hanenmand xl. Mooi met dat dikke stoere touw erbij.


De eenvoudige lampenkap mag naar één van de kamers boven, hij zou plaats gaan maken voor de mand.


Mooi detail.


Maar ja, zo'n lamp hang je niet op met een eenvoudig peertje en wit kabeltje. Dus op zoek naar iets aparts, iets anders dan anders.

Eigenlijk hoefde ik niet lang te zoeken. Want eveneens via Instagram kwam ik bij StoerSnoer terecht (klik). Wat een keuze aan snoeren! Maar mijn oog viel op een zacht roze variant. Sorry manlief... je woont nu eenmaal in een vrouwenhuis en ik beloof je dat ik ook een keer een stoerdere variant zal kopen bij ze :)


Ook voor een mooie grote lamp slaagde ik.


En dit is het eindresultaat. Ik ben er zo blij mee! Ook al is de rest van het huis nog lang niet af, dat deert me niet.


Helaas laat het weer het nu afweten, vorige week zo'n mazzel met het mooie weer. Kwam goed uit met de Avond4daagse. We hebben uiteindelijk alle 5 de dagen gelopen, ook de rustdag. Het was zulk mooi weer en de kinderen hadden allemaal goede zin. Kon ik meteen ons nieuwe dorp verkennen ;)

Het komt hier op het moment met bakken uit de lucht zetten, terwijl de dag zo zonnig begon. Tja, wat doe je dan... juist de lamp aan ♥



Fijne dag!

Liefs,

Mirjam

woensdag 1 juni 2016

Aan tafel!

Dank voor jullie leuke reacties op mijn vorige post. De meiden vonden het erg leuk om te horen. Elke dag kijken ze even bij de moestuin, hoe staan de plantjes erbij?

De eettafel, helaas geen goede foto van hoe hij eruit zag voordat ik hem onder handen nam.Gelukkig wel van de losse onderdelen.

Allereerst de poot. Mooi houtsnijwerk op de poten en het middenstuk, wat een werk moet men daaraan gehad hebben. Gelukkig was het verven een fluitje van een cent. De kleur pure white van Annie Sloan zorgde voor een mooie frisse poot.



Op een zonnige dag heb ik het blad op het gras gelegd bij de schuur en ben ik met behulp van een afbijtmiddel van Abbondanza, bio strip, heb ik de was-/ laklaag van het bovenblad verwijderd.
Ik kan het iedereen aanraden, de oude laag/ lagen vlogen eraf. Mooie bijkomstigheid, het is een milieuvriendelijk middel.



Het blad heb ik toen even laten rusten voordat ik hem te lijf ging met de schuurmachine.
Na het schuren heb ik met een kleurwas, eveneens van Abbondanza, het bovenblad een greywash effect gegeven.


En zie hier het eindresultaat. Wellicht heeft een enkeling van jullie hem al op mijn Instagram (klik) of Facebookpagina (nog een klik) gezien.


Gisteren heb ik eindelijk m'n kans gegrepen en ben ik de bijschuur in gegaan. Veel van mijn al opgeknapte meubels stonden nog steeds in het folie van de verhuizing. Wat een leuk werkje om dat weer te verwijderen. Dankzij het zonnetje kon ik de meubels weer op de gevoelige plaat vastleggen om ze vervolgens weer op Marktplaats (sorry... nog een klik) te plaatsen.
Ik denk dat ik een dezer dagen ook maar eens de bijschuur wat meer ga inrichten als soort winkel. Alles mooi neerzetten, een beetje gezellig maken.

Onder andere dit open dressoir weer verlost van al het folie.


Vorige week een rustige week, m'n lief had een oefening bij de oosterburen. Ondanks dat hij weer terug is, is het het wederom rustig in huis. Hij draait veel late diensten en onze jongste is ziek thuis. Gelukkig is ze aan de beterende hand, maar het was even goed mis. Er heerst kennelijk een buikgriep en zij was daar deelgenoot van, arm gupje. Maar zoals ik al schreef, het gaat de goede kant weer op. Er wordt weer gelachen en het eten en drinken komt niet meer retour afzender.

Morgen op schoolreisje met de unit van onze oudste. Hopelijk treffen we het met het weer.

Fijne dag nog! Ik ga even wat leeswerk inhalen hier op de blogs.

Liefs,

Mirjam
ByMir

donderdag 19 mei 2016

Een zaak met een luchtje

... door alle drukte er niet aan toegekomen om weer wat te posten, tot nu.
Tijd voor een update rondom de verbouwingsperikelen hier in de Achterhoek.

Waar je denkt dat de meivakantie lekker rustig aan doen wordt, kan je je goed vergissen.

Afgesproken met de boer, waarvan zijn land aan het onze grenst, dat hij onze putten zou leegzuigen, top! Hij maakt voorlopig nog gebruik van de stukken land welke al van ons zijn, maar waar we nog niet echt gebruik van maken. Mooie deal.

Onze jongste vond het geweldig. Was ze net met haar verjaardag verwend met twee nieuwe machines (maïs dorser/ kneuzer en een graafmachine, op schaal uiteraard) kwam de boer met tractor en mestkar even langs voor de putten. Ze keek haar ogen uit.


De putten zuigleeg, dat laatste beetje konden wij zelf wel eruit krijgen. En dan konden wij ervoor zorgen dat de tijdelijke riolering aangelegd kon worden via onze deel.

Manlief ging voortvarend aan de slag, brak de oude put op de deel open in de veronderstelling dat dit een smalle strook was en toen kwam het...
De put bleek van voor tot achter door te lopen en niet slechts een halve meter breed, maar liep door tot aan de grote put op de binnenplaats. En als klapper bleek deze vol te zitten met oude mest. Daarbij bleek o.a. het toilet rechtstreeks hier op uit te komen. Eindelijk de verklaring voor de stank... maar daarmee niet 1-2-3 een oplossing voor deze zooi.
Overigens was dit ook weer zo'n "creatief" bouwwerk van de vorige bewoners. Mestput, houten planken erover, landbouwzeil, betongaas en beton gestort. De houten planken waren zo rot als maar zijn kon, dus een constructie van lik me vestje. Blij dat hij het zo lang heeft uitgehouden.


De boer kon ons helaas niet met dit helpen, dus er werd een vuilwaterpomp gehuurd. Maar om de zoveel tellen sloeg dat apparaat vast. Mijn vader en man zijn de hele dag bezig geweest om de post enigszins leeg te krijgen.


De man die bij ons de riolering doet werd gebeld voor zijn grote boor. Dan konden er gaten in de put geboord worden voor het overtollige water/ grondwater.

Vervolgens kon er puin gestort gaan worden, gevolgd door zand en kon de tijdelijke riolering aangesloten worden, dit was 's avonds laat op die vrijdag. Alles om maar te zorgen dat we gewoon naar het toilet konden gaan en de wasmachine weer kon draaien. Anders liep alles weer de put in en bleven we aan de gang met het leeghalen van de put.

Uiteindelijk was de put dicht, de binnenplaats (met daaronder de andere mestput) vrij van al het puin en zand wat daar lag en is de deel weer gewoon de deel. Zinder zeil, zonder groot gapend gat met vieze drek en kunnen we lekker naar de wc hahaha. Oh ja, én we hebben geen stank meer, ook heel fijn.

Manlief heeft ergens steentjes vandaan gehaald en heeft een mooi stoepje aangelegd.


Ondertussen gaat het hier allemaal door. Onze pup Sjef is al helemaal gewend en hij doet het geweldig. Zijn oren gaan al meer staan, al houdt hij ze nu nog een beetje tegen elkaar aan, alsof ze steun zoeken bij elkaar. Lekker koddig gezicht.


De poezen wennen al steeds meer aan het vreemde beest wat hier nu in huis rondloopt, al heeft Sjef wel een paar keer kennis mogen maken met de klauwen van Storm, onze kater.

De tuin laat zich steeds meer zien, de bloesem periode is voorbij, maar nu beginnen de bloemen en struiken zich te ontpoppen. Zo'n mooie gezicht en elke keer weer een verrassing. Zo ook in de moestuin. Deze was behoorlijk verwilderd, maar beetje bij beetje verdwijnt het onkruid en komen mooie rijen voor aardappelen, bonen en sla ervoor in de plaats. Zelfs de meiden hebben een stukje moestuin omgetoverd tot hun eigen kweekgrond. Alle moestuintjes van de Appie staan erin. Zo leuk!


Op alle vlakken gaat de natuur door, ook de vogels. Inmiddels hebben we een vader en moeder koolmees die af en aan vliegen voor hun hongerige kroost.
Vader en moeder zwaluw zijn nog druk met hun nest en ergens in een oude conifeer zit een gezinnetje duif. Wat een drukte, maar wel heel mooi die drukte.


Voordat het weer een hele lange post wordt, stop ik. Precies op tijd voor de lunch. Ik zal in de volgende post wat meer uitweiden over de ronde eettafel. Hij is klaar!

Fijne middag nog en tot de volgende post. Ik kijk nu al uit naar jullie leuke en lieve reacties, waarvoor dank ♥

Liefs,

Mirjam
ByMir





dinsdag 26 april 2016

Afscheid en welkom

Dank jullie wel voor jullie lieve en leuke reacties op mijn vorige post :)

Afscheid en welkom, daar zitten we nu tussenin.

Vorige week woensdag was het de dag van mijn afscheidsetentje met mijn collega's. Vorig jaar augustus liep ik voor de laatste keer de deuren van het ministerie uit, reed ik de laatste keer de parkeergarage en de mooiste stad achter de duinen uit... Nou ja, ik ben er inmiddels wel weer geweest voor familie, maar niet meer op werkgebied.

Vorige week woensdag een weerzien. Gezellig in een restaurantje in Utrecht, daar waar manlief en ik, toen we nog in Culemborg woonden, minimaal 1x per jaar kwamen. Van Buuren in de Drieharingstraat (klik). Het eten & drinken was lekker en het gezelschap was goed. En dan werd ik ook nog eens volledig in de watten gelegd... een boekenbon, bon voor een tuincentrum, heerlijk pakket voor onder de douche, een mooi bord met een spreuk en als kers op te taart een kersenboom voor bij alle andere fruitbomen in de tuin. Wat was hier goed over nagedacht! Zo dankbaar voor al het leuks en liefs.

Lieve collega's, met sommigen mijn bijna 10 jaar gewerkt. Als 'broekies' begonnen. We hebben het nog aangehaald tijdens het etentje. Nog niet getrouwd, kinderloos... en nu alles erop en eraan. Lief en leed gedeeld. Nu is het hoofdstuk afgesloten, het was mooi en enkele personages uit dit hoofdstuk zullen zeker terugkomen in het nieuwe.

En dan het welkom.
De zo gewenste ruimte is er, nu nog de beestenbende. Met twee poezenbeesten zijn we hier komen wonen. 

Onze je-weet-wel-kater Storm (11) hier op de foto. Hij heeft hier de tijd van zijn leven. Onze poes Lucky (bijna 15) doet het op haar eigen tempo, ligt meer binnen in het raam, al hebben we haar ook wel eens op de hooizolder van de koeienstal gespot.


Maar er was een vurige wens voor konijntjes. Twee weken geleden was het dan zover! De konijntjes werden uitgezocht, dwergjes van zo'n 3 maanden oud.

Dit is Josefien, het konijntje van onze jongste. Een aparte naam voor een konijn zou je denken, maar ze heeft er goed over nagedacht. Zo heet haar hartsvriendin uit Culemborg ♥ Ik blijf het bijzonder vinden hoe diep een vriendschap kan gaan op zo'n jonge leeftijd. Heel intens en hopelijk eentje voor het leven.


En dit is Muis van onze oudste. Ze is gek op muizen, huilt wanneer er dode cadeautjes... eh muizen op de deel liggen die Storm voor ons heeft meegebracht en heeft een rijke collectie knuffelmuizen. Het konijn is grijs en dus de naam Muis.


Maar dat is nog niet alles, ook een trouwe viervoeter komt ons gezin verrijken. Een Mechelse herder, een reu. Aanstaande zaterdag is de grote dag en mogen we onze pup gaan ophalen. We zijn de laatste in de rij, zo benieuwd of onze voorkeur overblijft. 
We hebben al kennis mogen maken met de mama. Ook de andere honden mogen bewonderen. Stuk voor stuk mooie en lieve honden. En dan de pups.... kleine beertjes met een giga aantrekkingskracht. Vooral onze jongste viel als een blok voor de schatjes.


Het huis is in opperste paraatheid gebracht, de hokken zijn gevuld met twee pluizenbollen, de poezenbeesten liggen op de bank te spinnen, alleen de bench is nog leeg. Gelukkig niet voor lang.

Fijne Koningsdag morgen! Hopelijk werken de weergoden een beetje mee. Wij hebben in ieder geval een plan B mocht het weer zulk vies weer zijn als vandaag, lekker in pyjama/ huispak oranje tompoezen eten haha.

Een fleurig lenteboeket in oranje sfeer als besluit. Dat kunnen we wel gebruiken met dit weer. Geniet van de avond!



Liefs,

Mirjam

dinsdag 12 april 2016

Hollen en stilstaan

Dank jullie wel voor de leuke en lieve reacties op mijn vorige post.

Het ene moment is het hier net een mierennest. Aannemer met werklui, extra ingehuurde mensen, wijzelf en mijn ouders. En het volgende moment zit ik alleen achter m'n laptop rustig te werken met op de achtergrond 3FM uit de radio en twee snurkende poezen.

Dat laatste is nu het geval. Heb weer het nodige aan archiefwerk uitgeplozen en geordend, klaar om te digitaliseren. Best een klus, maar ik vind het leuk... uitpluizen.

Het zonnetje schijnt naar binnen, wat een heerlijkheid. Zo ook afgelopen weekend. Toen was het overigens weer hollen! We hadden tijdelijk een kraantje (via ouders van een vriendinnetje van onze jongste uit het dorp, zo geweldig hoe snel hier de contacten gemaakt worden en wat eruit voort vloeit) om het nodige werk te verzetten voor de riolering. Wat een klus en wat komen we (zelfs ondergronds) weer aparte situaties tegen. Net zoals in het huis stuitten we hier ook op gekke in elkaar geflanste buizen. Zelfs eentje die zonder lijm of wat dan ook op een ander was aangesloten, plastic zak er omheen en letterlijk en figuurlijk zand erover. Gelukkig werkte deze MacGuyver achtige constructie en was er niks gaan lekken of ingezakt, maar toch. We zijn benieuwd wat we nog meer gaan tegen komen in en om het huis. We zijn immers aan onze kant nog niet begonnen haha.

Ook de tuin of het erf kwamen aan de beurt. Zowel de stronk van de grote den voor het huis als die van de appelboom konden met behulp van het kraantje verwijderd worden. Manlief had de smaak te pakken, dus ook de greppels werden aangepakt.

Vooral onze jongste vond dit erg interessant. Ze is dol op alles wat met grote machines te maken heeft. Dus hup, in haar Assepoesterjurk, met eronder een stel knalgroene regenlaarzen even bij papa op het kraantje... tja ♥


Het kraantje is weer terug, het huis lijkt nu net een kasteel met een mini gracht er omheen met een multiplex brug en zandwallen. Maar dat deert allemaal niet. Het weer is top en tussen alle bedrijvigheid door genieten we met volle teugen van deze geweldige plek.
Ik werd op een gegeven moment door onze oudste erop gewezen dat ik wel heel erg vaak "Jeetje wat is het hier toch fijn!" "Dat weten we nu wel mama... *zucht*" Hahaha, sorry, ben gewoon zo blij en dat zonnetje zorgt voor nog meer blijdschap :)

Naast het archiveren en cateren van de werklui ben ik ook nog lekker bezig met het verven.
Zo ben ik begonnen met de kast van de kringloop.

Het arme ding valt zowat van ellende uit elkaar en de vorige eigenaar heeft al een dappere poging gedaan om de oude lak (?) laag te verwijderen. Waarschijnlijk wist hij/ zij niet dat er ook zoiets bestaat als kalkverf :)


Het grote gat in de lade is netjes gedicht en zowel de lade als de deuren hebben de eerste laag French linen van Annie Sloan erop zitten.



Een hele fijne zonnige dag nog en tot de volgende post maar weer. Ik ga lekker naar buiten, lunchen in het zonnetje in het gras.



Liefs,

Mirjam
ByMir

woensdag 30 maart 2016

Da-haag!

... dag griep en dag paashaas.

Wat zijn we blij dat onze meiden weer beter zijn. Er is weer geluid in huis. Wat was het stil, geen geklets, gegiechel, zelfs het gekibbel miste ik. Twee zieke gupjes. Vooral de oudste had het zwaar te verduren. Twee dagen hoge koorts, alles was teveel. Zelfs gezellig bij ons beneden zitten was al teveel. Ons bed met televisie bood uitkomst. Al heeft ze er maar weinig van meegekregen, want elke keer als ik kwam kijken lag ze te slapen. Zelfs door de herrie van het slopen van de schoorsteen heen. Tegen het einde van de week kwam er weer wat leven in de brouwerij. Gelukkig een extra lang weekend dankzij Pasen én gisteren ook nog vrij in verband met een studiedag. Dus vandaag stonden ze weer te trappelen om naar school te gaan.

En dag paashaas. Weinig gedaan aangezien de meiden ziek waren, de uitbundige versiering lag nog op hun kamertjes en kon onaangeroerd gisteren weer opgeruimd worden. Volgend jaar weer een kans. Ook geen knutselwerkjes van school, die zullen deze week wel mee komen uit school.

In huis had ik wel wat kleine dingetjes gedaan om het in paassferen te brengen, maar niet al teveel poeha.

We hadden wat wilgentakken en ranonkels gekocht, een mooie combinatie al zeg ik het zelf. En die ranonkels, ik vind het zulke mooie bloemen. Net heel teer papier.


De typemachine welke ik laatst op de kop heb getikt heb ik voorzien van een nieuw inktlint. Meteen even testen of hij het deed en... jawel. Wat blijft dat toch een mooi geluid, denk ik weer terug aan vroeger, als klein meisje bij mijn opa en oma, opa in zijn werkkamer achter de typemachine. De meiden vonden het ook erg leuk, namen werden getypt. Ze vonden het wel lastig, want je moet er natuurlijk behoorlijk op 'rammen' wil je wat op papier krijgen. Dat is wel even wat anders dan een touchscreen of toetsenbord haha. 
Hij is overigens te koop, dus mocht je interesse hebben, voor €40,- kan hij van jou zijn.


Manlief was er op 1e Paasdag niet bij, met het ontbijt. De dag ervoor was er een vrijgezellenfeest voor zijn neef en zijn aanstaande georganiseerd, hij bleef lekker bij zijn moeder slapen, dat was mooi in de buurt. Ondanks dat hij er niet was hebben we een gezellig meiden paasontbijt gehad en op 2e Paasdag hebben we het dunnetjes overgedaan natuurlijk.

Leuk om de tafel te versieren en de eitjes een gezichtje te geven. De reacties van de meiden... heerlijk ♥


In de tuin staat een grote fruitboom. We vermoeden dat het een perenboom is. Ik heb er een paar takken afgehaald en in een vaas gezet. De knoppen lopen al mooi uit.
Zo kwam ik er ook achter dat de boom vol dood hout zit. Een mooie klus voor het aanstaande zomerse lenteweekend.


De ranonkels lopen bijna op hun einde, tijd om wat nieuwe frisse bloemen in huis te halen. Een keer wat kleur in plaats van wit. Deze mooie gerbera('s) sieren nu de tafel.
Ik trek me terug om verder te gaan met de tafelpoot. De laatste laag mag erop. Ik heb al een heerlijk plekje gevonden, buiten uit de wind in de zon. Als de poot klaar is ga ik met het blad aan de slag. Die krijgt geen verf maar een andere behandeling. Ik heb al wat informatie ingewonnen bij Mirjam van verftechnieken.nl (klik).



Hopelijk is het bij jullie ook zo heerlijk zonnig. Geniet van de woensdag en tot de volgende post! Kan ik jullie trouwens ook nog even bedanken voor de leuke en lieve reacties op mijn vorige post, dank!

Liefs,
Mirjam
ByMir